Daha iki gün önce Bülent Gürsoy ve Barış Karacasu'nun tacizlerini abi çok yoğunum diye savuşturmuşken, bugün okuduğum bir haber uzun zamandır ara verdiğim piknikte dömivole yazılarıma geri dönüşü hızlandırdı.Haber Mısır'da taraftar gruplarının tahrirdeki ayaklanmalarda önü çekmesi ile ilgili bir yazı;
http://www.eurasiareview.com/20112011-ultras-bolster-protesters-in-battles-on-cairo%E2%80%99s-tahrir-square/
Son zamanlarda işim gereği değişik eğitimlerde Mısırlı meslektaşlarımla sohbet şansım oluyor. Bu eğitimlerden birinde, eğitimcinin bizden kendimizi tanıtırken kendimize ait farklılığımızdan bahsetmemizi istediğinde; "Biz devrim yaptık" diyen bir Mısırlı arkadaşımın yüzündeki mutluluk yaptıkları işle ne kadar onur duyduklarını çok net gösteriyordu. Nasıl duymasınlar ki; Obama'nın "Bizler çocuklarımızı Mısır'lı gençler gibi yetiştirmeliyiz" demecindeki vurgu gibi pek çok ülkeye yol gösterecek, inandıkları doğrular için canını ortaya koyan yüzbinler, her türlü alkışı hakediyor.
Fakat ilk gösterilerde en organize güç olan müslüman kardeşler son günlerde yeniden canlanan tepkilerde ortalarda görünmüyor. Bu durumda da futbol taraftar grupları bayrağı devralmış durumda. Aslında pek çok genç devrim sonrası, Türkiye örneğine benzer ülke hedeflerken, şu anda hedefler şaşmış durumda ve ilk ayaklanmadaki ortak hareket yerini bölünmelere bırakmış durumda. Bu durumda da her zamanki gibi futbol kulubü taraftarlığı ortak paydası imdada yetişip direnişinin anahtarı olmuş durumda. İşin ilginci yılların düşmanı Ehli ve Zamalek taraftarları ortak paydada birleşip devrimin ikinci fazı için ön saflara yerleşmiş durumda. Askeri yönetimin yerini seçilmişlere devredeceği süreç pek çok olasılığa gebe. Bunda futbol ortak paydası ne kadar etkili olacak bekleyip göreceğiz.
0 yorum:
Yorum Gönder